A jeśli zostanę...
B. Ciwoniuk
Wydawnictwo Literatura
Recenzja zawiera drobne spoilery na temat treści książki...
Dziś książka, którą zdobyłam w konkursie literackim w jednym z czasopism młodzieżowym.
Przysłali ją do mnie już jakiś czas temu, ale dopiero wczoraj wzięłam się za nią na poważnie. Dzisiaj doczytałam ją szybko i sprawnie, robiąc sobie dwie krótkie przerwy - jedną na kolację, drugą na zawołanie rodziców. Powieść Barbary Ciwoniuk z młodzieżowej serii Plus Minus 16.
Życie Wiktorii ulega poważnym i bolesnym zmianom. Jej rodzice giną w wypadku samochodowym. Dla dziewczyny to było takie nierealne, takie odległe. Nigdy nie myślałam, że właśnie jej rodzinę spotka coś takiego. A jednak rzeczywistość jest brutalna. Wiktoria zostaje rozdzielona ze swoim młodszym siostrami, bowiem Lui i Iza zamieszkają u kochanej cioci Alicji, a nastolatka będzie musiała przeprowadzić się niezbyt przez nią lubianej ciotki Janki. Nie dość, że od sióstr będzie ją dzielić wiele kilometrów, to jeszcze zmuszono ją do przebywania w towarzystwie swojej egoistycznej i zapatrzonej w siebie kuzynki. Nowe życiu w nowym miejscu przyniesie wiele złego, ale również dobrego...
"Tata powiedział kiedyś, że życie jest jak powolne wchodzenie do jeziora - każde stąpnięcie prowadzi do chwili, kiedy trzeba będzie się zanurzyć, aż zabraknie tchu.(...) Dokąd ta życiowa woda sięgała tacie? Miał czterdzieści dwa lata... Do pępka? Do piersi? Do ramion? A dokąd mamie? Miała tylko trzydzieści dziewięć lat..."
